[Full Review] Drama CD その愛は病にいたる

posted on 06 Jan 2013 21:49 by hoshinoaika in Review

หลังจากที่ทำมินิรีวิวไปในเอนทรี่ที่แล้ว

วันนี้เราจะมารีวิวกันแทรคต่อแทรคเลยค่ะ

ใครยังไม่ได้อ่านมินิรีวิว รบกวนกลับไปอ่านก่อนนะคะ

 

คำเตือน

รีวิวซีรีย์นี้ เต็มไปด้วยสปอยล์ และ ฉาก(เสียง) 18+ ใน แผ่น 2 - 3

กรุณาใช้จักรยาน เอ้ย วิจารณญาณในการอ่านรีวิวด้วยนะคะ

 

เนื่องจากมี 3 แผ่น เราจึงขอแบ่งออกเป็น 3 เอนทรี่ นะคะ

เนื่องจากแทรคนึง เนื้อหายาวมากกกก ก็เลยต้องแบ่งรีวิว กรุณาเข้าใจเราด้วยนะคะ ^^

Drama CD その愛は病にいたる [Sono ai wa YAMAI ni itaru]

เมื่อรักนั้นเป็นต้นเหตุสู่การเจ็บป่วย

Voices :

Noriyuki as Kanoe

&

Sawa Manaka as Haruto

 

[CD 1]

Track 1 穏やかな日常 (ชีวิตประจำวันที่แสนสงบ)

                แทรคเริ่มต้นด้วยคำพูดของคาโนเอะ เขาได้พูดว่าหากย้อนเวลากลับไปฤดูร้อนวันนั้นได้ เขาจะปกป้องเราให้พ้นจากความมืดนั้นได้แท้ๆ....

                ในตอนเช้า เมื่อเราตื่นขึ้นมา ก็พบว่าเรานอนอยู่ในห้องของคาโนเอะพร้อมกับคาโนะเอะที่นั่งอยู่ข้างๆ คาโนเอะได้บอกเราว่าเมื่อคืนเราฝันร้ายก็เลยขอมานอนด้วย คาโนเอะได้บอกอีกว่าเพราะเราละเมอเสียงดัง ทำให้ตื่นเช้าขึ้นมาได้เสียอีก (ซึ่งอันนี้เขาก็ล้อเล่นกับเรา) คาโนเอะได้ถามว่าฝันเกี่ยวกับเรื่องใน "วันนั้น"ใช่ไหม ? ที่ทำให้เรานอนละเมอ เราก็ตอบว่าใช่ เขาก็เลยบอกว่าอาจจะเป็นเรื่องไม่ดีก็ได้เพราะเขาไม่สามารถเข้าไปในความฝันเพื่อปกป้องเราได้ แต่ถึงแม้ว่าสภาพเราตื่นนอนหัวจะยุ่ง น้ำลายยืดแค่ไหน เราก็ยังน่ารักในสายตาของเขาเสมอ เพราะเราพยายามเอาผ้าห่มมาปิดบังสภาพเพิ่งตื่นของเรา คาโนเอะก็เข้ามากอดเราและพยายามมองใบหน้าของเราให้ได้ เขาได้พูดอีกว่าเขารู้ในสิ่งที่เราคิดทั้งหมดด้วย เพราะเป็นเพื่อนตั้งแต่สมัยเด็ก และ แม่ของเราก็ได้ฝากเขาให้ดูแลเราด้วย

                คุยกันได้สักพัก คาโนเอะก็ปล่อยเรากลับไปที่บ้านของเรา เพื่ออาบน้ำเตรียมตัวไปโรงเรียน หลังจากนั้นก็มาเจอกันเพื่อที่จะไปโรงเรียนด้วยกัน เราทั้งสองได้พูดถึงแผนการหลังเรียนจบม.ปลายแล้ว ขณะที่กำลังจะขี่จักรยานเตรียมตัวไปเรียนนั้น ฮารุโตะก็วิ่งออกมาจากบ้านพร้อมกับข้าวกล่อง 2 กล่อง สำหรับให้เรากับคาโนเอะกินที่โรงเรียน (ในแทรคนี้เราคิดว่าฮารุโตะยังกะคุณแม่เลย 555+) โดยปกติฮารุโตะก็เป็นคนที่ชอบทำกับข้าวให้เรากับคาโนเอะได้กินเป็นประจำอยู่แล้ว คาโนเอะได้พูดว่าฮารุโตะเหมือนกับพี่ชายแท้ๆของเขา หลังจากนั้น ฮารุโตะก็ถามว่าตอนเย็นจะมาที่บ้านกี่โมง ? คาโนเอะก็บอกว่าอาจจะเป็น 1 ทุ่ม และจะซื้อของสำหรับทำกับข้าวมาให้ฮารุโตะด้วย ฮารุโตะก็ขอบคุณก่อนที่จะปล่อยให้เราทั้งสองไปโรงเรียน

                ที่โรงเรียน ในตอนกลางวันนั่นเอง ในขณะที่คาโนเอะกับเรากำลังทานอาหารกลางวัน มิกะเพื่อนสาวของเราก็เดินเข้ามา เพราะได้กลิ่นกับข้าวที่ฮารุโตะทำ มิกะก็คุยๆบ่นๆไปเรื่อยๆ คาโนเอะก็บอกว่ามิกะใกล้จะเป็นคุณป้าจอมขี้บ่นไปทุกทีแล้ว คุยกันไปสักพัก คาโนเอะก็ถูกครูเรียกไปพบ

                หลังจากคาโนเอะไปแล้ว มิกะก็คุยกับเราเกี่ยวกับชั่วโมงเรียนพละที่เราไม่สบาย เราก็บอกว่าประจำเดือนมา หลังจากนั้นเพื่อนสาวคนอื่นก็เดินเข้ามาพร้อมกับพูดถึงคาโนเอะว่าคาโนเอะดูแลปกป้องเรามาตลอดเวลา (แนวๆว่าชั้นเข้าห้องน้ำ คาโนเอะก็จะตามไปอยู่หน้าห้องน้ำงั้นหละ) รวมถึงคาโนเอะยังนิสัยแปลกๆที่ไม่เข้าร่วมกับกลุ่มผู้ชาย และ จะทำสายตาไม่ดีเวลาหนุ่มๆเกาะกลุ่มกันอ่านหนังสือโป๊ด้วย รวมถึงพูดถึงเมื่อ 6 ปีก่อนที่เกิดเหตุการณ์ตอนที่คาโนเอะเล่นกับเราแล้วเราถูกลักพาตัวไปด้วย แต่เพราะว่ามิกะรักทั้งเราและคาโนเอะ ก็เลยไม่ค่อยอยากจะนึกถึงอดีตสักเท่าไหร่

                หลังจากนั้นคาโนเอะก็กลับมา มิกะก็ล้อเล่นกับคาโนเอะอีก เราที่ยังหวนนึกถึงเมื่อ 6 ปีก่อนยังทำหน้าเศร้า คาโนเอะเลยบอกว่าถ้าเราเป็นลมไป เขาจะอุ้มเราเอง เพราะเขาเป็นห่วงเรามาก ก่อนที่จะจบแทรคไป....

 

Track 2 春人が望む絆 (ความสัมพันธ์ที่ฮารุโตะต้องการ)

                ในขณะที่เราซ้อนท้ายคาโนเอะเพื่อกลับบ้านก็เป็นเวลาที่ค่ำมากแล้ว เพราะว่าคาโนเอะต้องซ้อมกีฬากับเพื่อนๆ แล้วเราก็นั่งรอคาโนเอะเพื่อกลับบ้านพร้อมกัน เราบอกคาโนเอะว่าเราสนุกที่ได้นั่งดูคาโนเอะซ้อมกีฬากับเพื่อนๆ คาโนเอะก็บอกว่าเราไม่เปลี่ยนไปเลยเพราะเมื่อตอนเด็กๆเวลาเขาได้ที่หนึ่ง เราก็ทำท่าดีใจเหมือนได้ที่ 1 เองซะงั้น.. คาโนเอะยังพูดอีกว่า ที่เขาพยายามขนาดนี้เพราะเขาต้องการเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด เพื่อมีตัวตนที่จะได้ปกป้องเราไปตลอดชีวิต ถึงแม้เราจะแต่งงานไปแล้วก็ตาม เขาก็จะไปเป็นคนที่ยืนอยู่ข้างๆเรา... (โห...เงาตรู... – คนรีวิว)

                เมื่อถึงบ้านแล้ว เราทั้งสองก็ไปยังบ้านของฮารุโตะตามนัด หลังจากนั้นฮารุโตะก็ให้เราช่วยทำกับข้าว ส่วนคาโนเอะก็ไปอาบน้ำ ระหว่างทำกับข้าวก็คุยกับฮารุโตะไปเรื่อยๆ ฮารุโตะก็ชมว่าเราหั่นผักเก่งพอที่จะไปเป็นภรรยาที่ดีของใครบางคนได้ เราก็ถามฮารุโตะว่า แล้วฮารุโตะเมื่อไหร่จะแต่งงานบ้างละ (ก็แก่แล้วทำงานแล้วละเนอะ 555+) ฮารุโตะก็บอกว่าเขายังไม่มีใครหรอก เพราะคิดว่าผู้หญิงส่วนมากที่เข้ามาหาเขาก็เพราะชอบเขาแค่ภายนอกของเขา โดยที่ไม่ได้มองในใจของเขาเลย และมันก็ไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่เขาต้องการด้วย สิ่งที่เขาต้องการคือ ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งและเข้มข้นกว่านี้ เขาก็เลยรอจนกว่าเธอคนนั้นจะปรากฏตัวขึ้น แล้วถ้าเธอคนนั้นเหมือนกับเราละก็ เขาก็อาจจะรับไว้พิจารณาก็ได้

                หลังจากนั้นฮารุโตะก็เข้ามาสอนเราหั่กผักชิ้นหนึ่งให้ถูกวิธี โดยใช้วิธีเข้ามาจับมือเราจากข้างหลัง (จึ๋ยๆ เสียงทรีดีไมค์...) ฮารุโตะเริ่มพูดแปลกๆถึงร่างกายที่เปลี่ยนไปของเรา ตามคำบอกเล่าของคาโนเอะ เพราะเราเริ่มโตขึ้น ร่างกายก็เริ่มกลายเป็นร่างกายของผู้หญิงมากขึ้นด้วย (เอ่อ...มองอะไรน่ะ...) เขาก็สัมผัสร่างเราไปเรื่อยๆ ก็ชมไปเรื่อยๆ (โอ้ยยย ฉากนี้มันอะไรน่ะ....>/////<)

                แต่ฮารุโตะก็หยุดลง และ ตัดบทไปทำอาหารต่อ ฮารุโตะได้บอกว่าการที่เขามีเรากับคาโนเอะอยู่ด้วยแล้ว ทำให้เขาไม่เคยเหงาเลย ทั้งๆที่เขาอยู่คนเดียวมานาน ยังงัยเขาก็อยากจะขอบคุณเสียด้วยซ้ำ เขาก็เลย.......แต่ขณะที่กำลังจะพูดอะไรต่อ คาโนเอะก็เดินออกมา ฮารุโตะเลยให้เราไปจัดโต๊ะอาหารกับคาโนเอะ ส่วนที่เหลือเขาจะทำเอง หลังจากนั้นก็เริ่มทานอาหาร คาโนเอะก็บอกว่าฮารุโตะทำอาหารเก่งมาก ไปเป็นแม่บ้านได้แน่นอน (มะ..แม่บ้าน...) ฮารุโตะก็หัวเราะร่า แต่แล้วก็สังเกตไปเห็นจดหมายฉบับหนึ่งตกพื้น ซึ่งคาโนเอะก็บอกว่าเป็นจดหมายที่ได้รับเมื่อเช้า แต่ไม่รู้มาจากใคร แถมเขาลืมทิ้งอีกต่างหาก ฮารุโตะตั้งใจจะทิ้งให้ แต่คาโนเอะก็บอกว่าเขาจะทิ้งเอง ก่อนที่จะจบแทรคด้วยการตัดบทไป...

Track 3 奇妙な変化 (ความเปลี่ยนแปลงอันแปลกประหลาด)

                แทรคเริ่มขึ้นด้วยเสียงกริ่งหน้าบ้าน เรามาหาคาโนเอะ แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ เราเลยกดอีกรอบ และ คาโนเอะก็เปิดประตูออกมาด้วยสีหน้าที่ซีดเผือด คาโนเอะก็บอกว่าอย่าไปสนใจเลย แต่เราก็ยังเป็นห่วง คาโนเอะก็เลยบอกว่าช่วงนี้เขานอนดึกก็เลยเป็นอย่างที่เห็น

แล้วคาโนเอะก็หันไปเจอกับจดหมายฉบับหนึ่ง ซึ่งเขาก็บ่นกับตัวเองว่า “มันมาอีกแล้วเหรอ?” พร้อมกับทำหน้าไม่สบายใจเวลาอ่าน เราก็ถามว่ามันคือจดหมายอะไร คาโนเอะก็ไม่ตอบอีก ในขณะนั้นฮารุโตะก็เดินมาพอดี และก็ทักคาโนเอะว่าทำไมถึงทำหน้าเครียดแบบนั้น แต่คาโนเอะก็ปฏิเสธอีกด้วยการบอกว่าก็แค่นอนไม่พอก็เลยหงุดหงิดนิดหน่อย ฮารุโตะแนะนำอีกว่า วันนี้คาโนเอะควรจะอยู่พัก ส่วนเขาจะไปส่งเราที่โรงเรียนเอง

               แต่คาโนเอะก็พรวดขึ้นมาว่า “ไม่ได้!” จนฮารุโตะตกใจ แต่เมื่อคาโนเอะรู้ตัวว่าพูดอะไรออกไป เขาจึงกล่าวขอโทษฮารุโตะ พร้อมกับบอกว่าเขาต้องไปเพราะมีสอบด้วย ฮารุโตะก็เลยไม่ว่าอะไร พร้อมกับให้ข้าวกล่องมาตามเคย ก่อนที่จะเดินไป คาโนเอะเลยกล่าวขอโทษกับเราด้วยที่ทำให้ไม่สบายใจ แต่เพราะเราเป็นห่วงเขา สีหน้าของคาโนเอะจึงดีขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่คาโนเอะจะเข้ามาหาเรา พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆว่า ใบหน้าของเราทั้งขาวและสวยงาม ไม่อยากทำให้มีแผลแม้แต่นิด แต่ว่าทำไม ทำไมกันนะ..... เราเห็นท่าทีแปลกๆก็เลยถามคาโนเอะว่าเกิดอะไรขึ้น คาโนเอะก็เลยบอกว่าไม่มีอะไรอีก เขาอาจจะตื่นขึ้นมาแล้วปวดหัวก็ได้ และแล้วก็ตัดบทไป เพราะเขาได้กอดเราก็เลยสบายใจขึ้น ก่อนที่จะชวนเราไปโรงเรียน....

               ณ ที่โรงเรียน ในตอนพักเที่ยง มิกะมาเรียกคาโนเอะที่นอนฟุ๊บอยู่กับโต๊ะ มิกะมาบอกคาโนเอะว่าต้องการให้เราไปเที่ยวกับมิกะบ้าง เพราะเห็นคาโนเอะติดหนึบกับเราตลอด เราอาจจะใช้ชีวิตเด็กผู้หญิงไม่คุ้มก็ได้ แต่คาโนเอะก็เริ่มลืมตัวอีกครั้ง โดยการตะโกนใส่มิกะว่า “ไม่ได้!” อีก มิกะเลยอึ้งไป เขาเลยย้ำว่า ยังงัยก็ไม่ได้ ยังงัยเขาจะไม่ปล่อยเราไปไหนเด็ดขาด ก่อนเขาจะลุกออกไปเพื่อไปหาอาจารย์ตามคำบอกของเพื่อน เขาย้ำกับมิกะว่า หากพาเราไปไหนมาไหน แม้แต่มิกะ เขาก็จะไม่ไว้หน้าเด็ดขาด มิกะเลยสงสัยว่าคาโนเอะเครียดอะไรอยู่รึเปล่า เราก็เลยขอโทษมิกะแทน แต่มิกะก็ไม่ถือโกรธ พร้อมกับบอกว่าจะมาชวนวันหลังแล้วกัน แต่ก็ยังไม่สบายใจว่าทำไมคาโนเอะถึงกักเราไว้ไม่ให้ไปไหน... (ค่ะ...คุณพ่อ.....ทำตัวเป็นพ่อตรูเลยวุย....)

Track 4 相談 (คำปรึกษา)

                เมื่อคาโนเอะกับเรากลับมาจากโรงเรียน ฮารุโตะก็เข้ามาทักทันทีว่าที่ไม่สบายเมื่อเช้าดีขึ้นรึยัง คาโนเอะก็แค่พยักหน้า และบอกว่าดีขึ้นแล้ว ก่อนที่ขอตัวไปอาบน้ำ (ตาบ้านี่ ห้องน้ำตัวเองก็มีทำไมต้องไปขอยืมห้องน้ำคนอื่นใช้ด้วย – คนรีวิวแซวค่ะ) แต่ถึงกระนั้นฮารุโตะก็ยังสงสัยว่าคาโนเอะจะไม่สบายอะไรรึเปล่า ทั้งไม่ร่าเริงเหมือนก่อน แถมยังทำเหมือนจิตตกตลอดเวลาด้วย เราก็แถมไปอีกว่าที่โรงเรียนก็ทำท่าแบบนั้นตลอด ฮารุโตะเลยตกใจ ก็เลยอาสาจะเข้าไปคุยกับคาโนเอะด้วยตัวเอง

                สักพักหนึ่ง ฮารุโตะก็กลับมาคุยกับเราอีกรอบ เราก็เล่าให้ฟังว่าคาโนเอะจะหงุดหงิดตลอด และจะชอบห้ามเราทำโน่นทำนี่ตลอด แต่เพราะคาโนเอะชอบเก็บความรู้สึกไว้คนเดียว คนอื่นก็เลยอาจจะเข้าใจยากหน่อย ฮารุโตะก็เลยบอกว่าสบายใจได้เลย เพราะถ้าหากเขาที่เป็นผู้ชายด้วยกันเข้าไปคุย อาจจะคุยง่ายกว่าเราไปคุยกับคาโนเอะตรงๆก็ได้ โดยเขาบอกว่าเขาดีใจที่ได้ทำตัวเป็นพี่ชายที่ดีของเรา เพราะฉะนั้นก็จงรบกวนเขาเยอะๆนะ (ได้ค่า >< -- คนรีวิวอีกแบ้วค่ะ)

                และคาโนเอะก็เดินออกมาพร้อมกับบอกว่าแชมพูจะหมดแล้ว ฮารุโตะเลยบอกว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้เขาไปทำงานแล้วจะแวะซื้อเลย คาโนเอะก็เลยบอกว่าเดี๋ยวเอาเงินให้ก็ได้ ฮารุโตะเลยโอเค ก่อนที่จะตัดบทกันไปพูดถึงอาหารเย็น....

Track 5 運命の分岐点 (ทางแยกของโชคชะตา)

                หลังอาหารเย็นจบ ต่างคนก็ต่างแยกย้าย โดยคาโนเอะได้ชวนเราไปดูหนังด้วยกันที่บ้านเรา เราก็ถามว่าตกลงจะไม่นอนพักหรือไง คาโนเอะเลยบอกว่าเขาดีขึ้นแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง ยังงัยพรุ่งนี้โรงเรียนก็หยุดอยู่แล้ว...

                ที่บ้านของเรา คาโนเอะก็ตามมาที่บ้าน และให้เรามานั่งข้างๆเขา สักพักเขาก็เอาหัวมาหนุนตักเรา คาโนเอะทักว่าทำไมเราถึงต้องใส่กระโปรงด้วย ใส่แค่เชิ้ตอย่างเดียวก็พอ (ห๊า~~~!! เมองพูดผิดพูดใหม่ได้นะ) โดยที่เขาบอกว่านายโลลิค่อน(คงหมายถึงฮารุโตะ)ไม่มาเห็นหรอก และ เพราะว่าถ้าใส่กระโปรงก็จะทำให้ถูกสัมผัสต้นขาง่ายๆด้วย พูดไปเขาก็ลูบไล้ต้นขาเราไป เราเลยบอกว่าจะลวนลามเราเหรอ เขาก็บอกเขาลูบนิดหน่อยเอง และสังเกตว่าขาเราไวต่อการสัมผัสด้วย เพราะแค่เขาลูบข้างในร่างกายก็กระตุกเสียแล้ว (เนียนฉิบ....อิตาบ้าเอ้ย....) เพราะฉะนั้นอย่าให้คนอื่นนอกจากเขาเห็นเลยนะ.... (อือม...มันเนียนแบบบ้าๆจริงๆด้วย...) พร้อมกับบอกว่าขาเราทั้งนิ่มและเนียน ทำให้เขาเริ่มง่วง ก่อนผลอยหลับไปเขาได้บอกว่าเขาดีใจที่ได้มาอยู่ตรงนี้....

                นั่งไปได้สักพัก ก็มีโทรศัพท์เข้ามา ฮารุโตะนั่นเอง ฮารุโตะรู้สึกปวดหัว (ตานี่ป่วยอีกคนละเรอะ) แต่ยาแก้ปวดของเขาหมดพอดี ถ้าเรามีก็ช่วยแบ่งให้เขาหน่อย เราก็สังเกตว่าเราไม่มีเหมือนกัน ไม่รู้ทำยังงัยก็เลยออกไปซื้อให้โดยปล่อยให้คาโนเอะนอนอยู่แบบนั้น...

                หลังจากนั้นเราก็เอายาไปให้ฮารุโตะ ฮารุโตะก็ทักว่าเราอุตส่าห์ไปซื้อมาให้เลยเหรอ ? เพราะเห็นว่าเราถือถุงกระดาษมาด้วย เราก็เลยบอกว่าเพราะเป็นห่วงฮารุโตะ เขาก็เลยกล่าวขอบคุณเรา แต่ว่าก็ยังไม่วายจะดุว่าผู้หญิงออกไปข้างนอกตอนกลางคืนมันอันตรายไม่ใช่เหรอ แถมเราอาจจะถูกคาโนเอะดุง่ายๆด้วย เราเลยบอกว่าจริงๆแล้วคาโนเอะนอนสบายอยู่ที่บ้านเรา ฮารุโตะเลยอึ้งไปนิดนึง และบอกว่าอาจจะเสียมารยาทที่ต้องไปปลุก แต่ว่ายังงัยมันก็ไม่เหมาะสม เราควรจะระวังให้ดีๆดีกว่า

                เราก็กล่าวขอบคุณฮารุโตะอีก ฮารุโตะเลยบอกว่าถ้าเขาไม่ห่วง เขาคงไม่ทำอาหารให้เรากินทุกวันหรอก แล้วเขาก็คิดว่าถ้าสักวันนึงได้เราเป็นเจ้าสาวของเขาก็คงจะดีไม่น้อยเลยหละ และแล้วเขาก็เข้ามากอดเรา เราก็สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็เลยบอกว่าอาจจะเพราะเป็นไข้ก็ได้ ก็เลยทำให้เขาแปลกๆ ไม่ว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืน เขาก็อยากจะลองทำอะไรที่ทำไม่ได้กับเราบ้าง เราก็ถามว่าอะไรละที่เป็นสิ่งที่ทำไม่ได้ ฮารุโตะก็กระซิบกับเราอีกว่าเราคงต้องมาเป็นเจ้าสาวของเขาก่อนซะละมั้ง... และกระซิบอีกว่า “จะทำแบบนั้นกับร่างกายของเธอ...ได้มั้ย?”

                แต่แล้วฮารุโตะก็ปล่อยเราออก และบอกว่าเขาล้อเล่น เราก็ทุบฮารุโตะนิดหน่อยที่ทำให้ตกใจ ฮารุโตะก็บอกอีกว่าเขาดีใจที่เราเป็นห่วงเขา ก่อนที่จะกลับไปนอน...

                ส่วนเราที่กลับมาถึงบ้านก็พบกับคาโนเอะที่กำลังหงุดหงิดเพราะตื่นขึ้นมาไม่พบเรา เขาต่อว่าเราที่เราไม่ปลุกเขา เพราะยังงัยก็ตามเขาก็จะห้ามเราไม่ให้รอดพ้นสายตาของเขาไปได้เด็ดขาด ถ้าเราทำแบบนี้อีก เขาจะบังคับ(ทำรุนแรง)กับเรามากกว่านี้อีก....เราก็เริ่มขัดขืนบ้างแล้วโดยพยายามจะหนีเข้าห้องนอนไป โดยไม่ฟังคำของคาโนเอะ แต่คาโนเอะก็รั้งมือเราเอาไว้ มือเราเริ่มสั่น เราบอกกับคาโนเอะว่า เขาน่ากลัวขึ้นทุกวัน คาโนเอะจึงกล่าวขอโทษกับเราอีก เพราะเขาไม่ได้ตั้งใจจะต่อว่าเราเลย เขาเลยจะทำช็อกโกแลตร้อนให้เราเพื่อเป็นการไถ่โทษ พร้อมกับลงท้ายแทรคว่า “เพื่อเธอแล้ว ฉันทำได้ทุกอย่าง ได้ทุกอย่าง....”

 

 

 

จบแผ่น 1 แล้วค่ะ.... คำถามโลกแตกกันเถอะ... อยากลงเอยกับใครคะ ?

ถ้าโหวตเยอะๆจะได้รีวิวเป็นรายต่อไปค่ะ 55555+

เพราะว่าเป็นแผ่นทางแยกแล้ว จะรีวิวแผ่นไหนก่อนก็ได้

 

รอคำตอบจากคนอ่านอยู่นะค๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

 
 

edit @ 9 Jan 2013 16:02:29 by ยัยฟ้าใฉ~*

Comment

Comment:

Tweet

โฮกกกกกกก 
คาโนะเอะนี่รับบทพ่อมากกว่าเป็นเพื่อนสมัยเด็กนะคะ ฮ่าาาาา
ชอบแทรคที่สองมากกกกกจริงๆคะ เสียงฮารุโตะแบบว่า อะจึ๋ย แล้วก็ โอ้โหมากกก //คนอ่านถามว่าเธอจะสื่ออะไร ฮ่าาาา
เราจะรอรีวิวนะก้ะ จงเป็นฮารุโตะๆๆๆๆๆ อิอิ

#6 By Haruka (103.7.57.18|58.8.160.40) on 2013-01-07 14:58

ฮารุโตะค่ะ

#5 By mad scientist (103.7.57.18|115.67.102.97) on 2013-01-07 13:44

นายฮารุโตะค่ะ อ่านแล้วชอบมากกก

#4 By Sakurai Faiz on 2013-01-07 13:02

หู....สมัผัสได้ถึงความไม่ชอบมาพากลเลยค่ะ555
ขออนุญาติโหวตฮารุโตะซังนะคะ ฮิๆ ชอบแบบพี่ชาย555  แต่ยังไงก็อยากทราบบทสรุปทั้งสองอยู่ดีค่ะ จะใครก็ได้ค้าาา (รอผลโหวตดีกว่าค่ะ)

#3 By Tiny Raindrops on 2013-01-06 23:09

ตอนฟังเราชอบคาโนเอะ
เลยขอลำเอียงเลือก คาโนเอะ นะคะ ><''

#2 By มังจา on 2013-01-06 22:27

คาโนเอะดีกว่าอ่ะ แบบว่าเดี๋ยวนี้เริ่มไม่ชอบแนวโอจิค่อนไงไม่รู้อ่ะ เหอๆ

#1 By ma_ki on 2013-01-06 22:20