แผ่นสองมาแล้วค่า....

ยังไม่ได้อ่านแผ่น 1 ก็กลับไปรีวิวแผ่น 1 สิ

 

 

คำเตือน

แผ่นสองนี้ เต็มไปด้วยสปอยล์

และ เนื้อหา 18+ ในแทรค 3 (เสียงจูบจะเยอะเสียส่วนใหญ่ แต่บางทีคำแปลออกมามันอาจจะล่อแหลมไปนิดนะคะ แต่จะพยายามแปลให้ตรงกับที่เฮย์คุงพูดในดราม่านะคะ)


กรุณาใช้จักรยาน เอ้ย วิจารณญาณในการอ่านรีวิวด้วยนะคะ

 

新撰組黙秘録勿忘草 第四巻 藤堂平助編

Shinsengumi Mokuhiroku Wasurenagusa Vol.4 Toudou Heisuke

ชินเซนงุมิ บันทึกเป็นการลับ ~ฟอร์เกทมีนอท~  โวลุ่ม 4 โทโด เฮย์สุเกะ

CV. 下野紘 Shimono Hiro

Disc 2

Track 1

      ในแทรคนี้เรากับเฮย์คุงก็ยังอยู่ที่เอโดะ... เฮย์คุงเดินมาทักทายเราที่กำลังรดน้ำให้ดอกไม้อยู่ เพราะว่าเราว่างอยู่ก็เลยมาช่วยงานตรงนี้สักหน่อย เฮย์คุงจึงชวนเราไปกินขนมซึ่งเป็นของฝากจากสมาชิกกลุ่มชินเซ็นคนอื่น

      หลังจากรดน้ำเสร็จ ก็มานั่งกินขนมกันโดยเราเอาชามาให้เฮย์คุงดื่มด้วย เฮย์คุงเลยแบ่งขนมให้เรากินบ้างเพราะเห็นว่าเราชอบกินขนมอยู่แล้ว (แหม เห็นหน้าดิชั้นเป็นขนมตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ยเฮย์คุง) เฮย์คุงก็นึกขึ้นมาได้ว่า ตั้งแต่อยู่ที่เอโดะมา เราสองคนเอาแต่กินมันจูกันอย่างเดียวเลยเนอะ เขาบอกว่าเป็นการดีกว่าที่คิด ที่ได้มีใครสักคนมาใช้เวลาอยู่ด้วยกันแบบนี้ในฐานของกลุ่มชินเซ็นซึ่งเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน พอเขาได้รับขนมเท่านั้น หน้าของเราก็ลอยมาทันที (โอ้ยยย หน้าตูเป็นขนมจริงๆด้วยยย – คนรีวิวอะเกน) ถึงแม้ว่าเมื่อก่อนเขาจะต้องกินขนมคนเดียวก็เถอะนะ...

      แล้วเขาก็ตกใจที่อยู่ดีๆเราก็ยื่นหน้าเข้าไป แล้วถามว่าจะไม่ยื่นหน้าเข้ามาแล้วแกล้งเราอีกแล้วเหรอ เฮย์คุงก็บอกว่า “ยัยบ้า เรื่องนั้นฉันไม่ทำหรอก” แล้วเฮย์คุงก็เงียบไปสักพัก เราเลยถามต่อว่า “ทำไมช่วงนี้ไม่เห็นแกล้งเราเหมือนเมื่อก่อนเลย จะแกล้งอีกก็ไม่เป็นไรนะ (สงสัยจะชินแล้ว- -*)  ก็เพราะเราอยู่ข้างกันตลอด เลยสังเกตว่าเฮย์คุงเปลี่ยนไปมาก เฮย์คุงก็เงียบไปอีก...

      สักพัก เฮย์คุงก็หันมาถามเราว่า “มันอาจจะเป็นคำถามแปลกๆหน่อยนะ...คิดว่า ความตาย มันจะเป็นยังงัยนะ...? เพราะว่าพวกที่ถูกฆ่าไป เขาก็คงมีญาติสนิท มีคนรักที่อยู่เบื้องหลังกันทุกคน ถ้าตายไป จะมีคนคิดถึงเขาไหมนะ... แล้วก็ถ้าตาย จะรู้สึกเจ็บปวดทรมานรึเปล่านะ....แล้วถ้าตายมันจะมีความหมายรึเปล่านะ... แล้วถ้าฉันตายเพื่อกลุ่มชินเซ็นแล้ว จะมีความหมายบ้างรึเปล่านะ....”  เพราะสิ่งที่เฮย์คุงกลัว มันไม่ใช่ “ความตาย” แต่สิ่งที่เขากลัว คือ “การถูกลืม”

      สักพักเฮย์คุงก็หัวเราะออกมา และ รีบเปลี่ยนเรื่อง ก่อนที่จะหันไปกินขนมต่อ แต่เราก็ยังนั่งจ้องหน้าเขาอยู่ เราก็บอกว่ามีขนมติดอยู่ที่ขอบปากด้วยหละ เฮย์คุงก็บอกช่างมันเถอะ... เราก็เลยจะเช็ดปากให้เฮย์คุง เฮย์คุงก็บอกว่าจะทำเอง...

      และเฮย์คุงก็ถามเราว่า “แล้วเธอละ คิดยังงัยกับฉัน ?” แล้วก็กินต่อ แต่ก็ต้องสำลักออกมาอีกรอบ เมื่อเราตอบเขาว่า “ฉันชอบเฮย์คุง” เฮย์คุงก็บอกเราว่าคิดยังงัยตอบแบบนี้เนี่ย ก่อนที่จะหันไปพูดเบาๆกับตัวเองว่า “จริงเหรอ...ชอบฉันจริงเหรอเนี่ย...”

      แล้วเฮย์คุงก็หันมากำชับเรา ว่าถ้าจะไปไหนอะไรยังงัย ให้บอกเขา เขาจะไปเป็นเพื่อน แล้วเรื่องนี้อย่าไปเล่าให้ใครฟังเชียว เราก็สัญญาจะทำตามที่เฮย์คุงสั่ง เฮย์คุงก็เลยห้ามต่อว่า ห้ามเราไปอยู่กับใครสองต่อสองนอกจากเขาเท่านั้นนะ เราก็ถามว่า ทำไม ? เฮย์คุงก็ตอบว่า “ก็มันอันตรายน่ะสิ” แล้วก็ออกคำสั่งกับเราไปเรื่อยจนจบแทรค...

Track 2

      หลังจากอยู่เอโดะมาได้สักพักใหญ่.... เฮย์คุงก็รวบรวมสมาชิกใหม่ได้มากพอจะไปรายงานฮิจิคาตะซังได้แล้ว จึงได้เวลาที่จะกลับฐานกลุ่มเสียที เฮย์คุงจึงให้เราไปเตรียมตัวเก็บของ และให้เอาของกลับไปให้น้อยที่สุดเพื่อสะดวกในการเดินทางไกล เฮย์คุงบ่นกับตัวเองเล็กน้อยว่าเวลาแห่งความสงบเงียบจะจบลงแค่นี้ใช่ไหม...

      ก่อนที่จะแยกกันไปเก็บของ เฮย์คุงชวนเรามาที่ห้องเขาตอนกลางคืน เพื่อจะได้ดื่มชา ชมพระจันทร์กันส่งท้ายคืนที่จะได้อยู่ที่เอโดะ...

      เวลาค่ำมาถึง... เราไปที่ห้องของเฮย์คุง เพื่อดื่มชาด้วยกัน เฮย์คุงบอกว่าถ้าพ้นคืนนี้ไป เวลาที่จะได้อยู่ด้วยกันแบบนี้คงลดน้อยไปเยอะเลย... เราก็สมทบว่าอาจจะเหงานิดหน่อยด้วย... เฮย์คุงเงียบสักพัก เมื่อได้ยินคำว่า “เหงา”

      แต่เขาตัดบทไปและหันไปชมความสวยงามของพระจันทร์ในคืนนี้ เขาบอกว่ามันรูปร่างเดียวกับที่ได้เจอเราในคืนแรกที่ได้พบกันที่ฐาน (แผ่น 1 แทรค 3 ชิมิ...) เป็นพระจันทร์รูปร่างเหมือนขนมมันจู แต่ถึงรูปร่างจะเหมือนกัน แต่มันก็ดูสวยกว่าคืนที่เขาอยู่ที่ฐานกลุ่มมาก เฮย์คุงพร่ำไปเรื่อยๆว่าแค่เขาได้ยินเสียงของแมลงทำให้เขาอยากร้องไห้  แต่เมื่อมีเราอยู่เคียงข้างเขาเท่านั้น ทุกอย่างก็กลับระยิบระยับ(มีชีวิตชีวา)ขึ้นมา.... ทำไมกันนะ....

      สักพักเฮย์คุงก็เรียกเราเข้าไปใกล้ๆเขายิ่งกว่าเดิม เฮย์คุงใช้มือปัดผมของเราออกเมื่อเห็นว่ามันกำลังปรกหน้า เขาต้องการเห็นหน้าเราชัดๆ ก่อนที่จะเอื้อมหน้ามาจูบเราที่ริมฝีปากอย่างอ่อนโยน  ในที่สุดเฮย์คุงก็พูดกับเราว่า “ฉันรักเธอ” ก่อนที่จะจูบเราอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับเป็นจูบที่ดูดดื่มขึ้นเรื่อยๆ (เสียงจูบแบบนี้ของชิโมะซังมันสุดยอดมากกกก --- คนรีวิวนะคะ)

      เฮย์คุงถอนริมฝีปากออก และพูดว่า “จูบแบบนี้ถึงแม้ฉันจะทำมาหลายครั้งหลายหนแล้วก็ตาม...แต่จูบคราวนี้ กลับรู้สึกว่ามันแปลกๆ...”  แล้วถามกับเราอีกว่า “ถ้าฉันตายไป เธอจะทำอย่างไร” เฮย์คุงพูดไปด้วย สลับกับจูบเราไปด้วย “จะอยู่คนเดียวงั้นเหรอ ? จะทำกับคนอื่นแบบนี้” และจูบอีก “จะจูบแบบนี้กับคนอื่นอีกรึเปล่า ? จะลืมฉันรึเปล่า ?” ก่อนที่จะบังคับให้เราพูด และจูบริมฝีปากเราไปเรื่อยๆ “เธอจะลืมฉัน และไปกับผู้ชายคนอื่นใช่ไหม ?”

      เฮย์คุงเริ่มหอบหายใจ และ บอกว่าเรื่องแบบนี้เขายอมไม่ได้เด็ดขาด ก่อนที่จะจบแทรคไป เฮย์คุงลงท้ายด้วยคำว่า “มา ! ฉันจะบอกเรื่องของฉันให้เธอรู้มากขึ้น และ จะสอนทุกอย่างของฉันให้เธอรู้ด้วย….”

Track 3

      เฮย์คุงผลักเรานอนลงกับที่นอน เขาบอกว่าอย่ากลัว เขาจะไม่รุนแรงกับเรา แค่ต้องการให้เรารู้สึกถึงตัวเขาเท่านั้น ก่อนที่จะให้เราย้ำกับเขาว่ารู้สึกอย่างไรกับเขา และเมื่อเราย้ำให้เขาฟังแล้ว เขาจึงรู้ว่าเราจะมีเขาในใจเสมอ ถ้าอย่างนั้น ก็ช่วยรับเขาให้ไปมีชีวิตอยู่ในหัวใจของเราด้วย ถึงเขาจะตายไปแล้ว เราก็ยังจะเป็นของเขาเสมอ...

      เฮย์คุงก้มลงจูบเราอีกครั้ง และ บอกให้เราสัมผัสร่างกายของเขา เพื่อให้ไม่ลืมไปจนตลอดกาล ให้นานที่สุด เท่าที่จะนึกออกได้....

      หลังจากนั้นเฮย์คุงก็จูบเราอย่างดูดดื่ม พร้อมกับถามเราว่าเขาจะดึงโอบิออกได้มั้ย ? (ดึงไปให้หมดเลยค่า จะดึงแค่โอบิทำไม อรั๊ยยย – คนรีวิว เอามันออกปายยย) เพราะเขาต้องการจะโอบกอดร่างกายของเราอย่างแนบแน่น พอดึงออก เขาจึงรู้สึกถึงหัวใจของเราที่เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ และย้ำกับเราว่า เขาเป็นครั้งแรกของเราใช่ไหม...? (เราพยักหน้าในอากาศไปเรียบร้อย) ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว....  เพราะถ้าสัมผัสร่างกายของเขาแล้ว เราคงไม่จำเป็นต้องไปทำแบบนี้กับผู้ชายคนอื่น...

      และเฮย์คุงก็ให้เราดึงโอบิของเขาออกบ้าง แต่เพราะเราทำหน้าตื่นๆ เฮย์คุงเลยรู้ว่าเราคงไม่เคยเห็นร่างกายของชายคนไหน(ชัดเจน OvO)ขนาดนี้มาก่อน แต่เขาก็สั่งให้เราจับจ้องให้ดี (โอ้ยย ไม่ต้องสั่งก็ดู...  #ม่ายหื่นนน) และสั่งให้สัมผัสเขาโดยยื่นมือมาสัมผัสได้เลย...

      เมื่อเราสัมผัสไปเรื่อยๆเฮย์คุงก็ครางเอื่อยๆไปเรื่อยๆ (เอ่อ..จะถามว่าเราไปจับตรงไหนเข้าอะ ทำไมถึงร้องได้แบบนั้น...) และ เขาก็ถามเราว่าตอนนี้ตาของเขากำลังสบตาของเราอย่างไร (เอ่อ...เราหลับตาปี๋ไปแล้ว ใครจะเปิดตาอยู่ล่ะ...ของแบบนี้มันต้องใช้พลังจิ้นนน *0*) และเขาพอจะเป็นผู้ชายในฝันของเราได้ไหม ?  เขาต้องการให้ทุกอย่างของเขาเกี่ยวรั้งกับหัวใจของเราเอาไว้ ถามไปเรื่อยๆก็ครางไปเรื่อยๆ

      และเฮย์คุงก็สั่งให้เราใช้มือโอบรอบคอเขาไว้ (ชอบฉากนี้อะ เหมือนกับว่าใช้แขนเราเป็นปลอกคอเพื่อคล้องคอของเขาไว้ ไม่ให้แยกออกจากกัน) ก่อนที่จะก้มลงจูบกับเราอีกครั้ง โดยใช้ลิ้นสัมผัสปากของเขา เพื่อให้ทำเขายุ่งเหยิง และจูบอีกเรื่อยๆ เขาก็สังเกตว่าที่ตาเรามีน้ำตาไหลออกมา และใบหน้าของเรามันช่างดูยั่วยวนเหลือเกิน ไม่ว่าเขาจะจูบเราสักกี่ครั้ง เขาก็ไม่มีเบื่อเลย ไม่ว่ากี่หน ก็อยากจูบทั้งนั้น.... จูบไปเรื่อยๆเขาก็สังเกตว่ามุมปากเรามีน้ำลายไหลออกมา เขาก็เลยเลียที่แก้มของเราอีกครั้ง...

      หลังจากนั้นเฮย์คุงก็ให้เราสัมผัสที่หน้าอกของเขา และจับมือเราไปสัมผัส เขาบอกกับเราว่าเขาเคยทำแบบนี้กับผู้หญิงมาหลายต่อหลายครั้ง แต่ตอนนี้หัวใจมันเต้นแรงเสียงดังหนวกหู จนเขาทนไม่ได้เลยจริงๆ....

      สักพักเฮย์คุงก็ดึงกิโมโนของเราออกบ้าง เขาชมว่าเราดูสวย และ เขาขยับให้ร่างของเขามาแนบชิดกับตัวเรา บอกว่าถ้าผิวกายสัมผัสกับผิวกายแบบนี้แล้ว เขาจะรู้สึกถึงอุณหภูมิร่างกายของเราได้ดี ตอนนี้ร่างกายของเราก็เย็นกว่าร่างกายของเขานิดหน่อย แต่เมื่อเนื้อแนบเนื้อแบบนี้ ก็คล้ายๆกับเขาได้แบ่งความร้อนในร่างกายของเขาให้เราบ้าง เวลาที่ได้แบ่งความร้อนในร่างกายต่อกันแบบนี้ ค่อนข้างมีความสุขดีนะ... และเขาก็ให้เราจำร่างกาย อุณหภูมิ ลมหายใจ ทั้งหมดของเขาไว้ให้ดี... เสียงของเขาที่เปล่งออกมานี้ เขาไม่เคยเปล่งออกมาให้ใครฟัง เราคนเดียวเท่านั้นที่จะได้ฟัง (เอาเลยค่ะ หนูอยากฟังชิโมะซังครางงงงอรั๊ยยยย – คนรีวิว)

      หลังจากนั้น เฮย์คุงก้มลงกระซิบกับเราว่า “รักเธอ ฉันรักเธอนะ...”  ก่อนที่จ